یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۹:۲۹
از «کالای جنسی» در غرب تا «کرامتِ الهی» در اسلام؛ چرا حجاب، ستونِ خیمهٔ امنیتِ اجتماعی است؟

حوزه / حجاب در مکتبِ اسلام، فراتر از یک حکم شرعی، «دژِ نفوذناپذیرِ کرامت» و امنیت اخلاقی جامعه است. نوشتارِ حاضر با واکاویِ هجمهٔ سازمان‌یافتهٔ دشمن به نهادِ خانواده و نقدِ نگاهِ کالاییِ تمدنِ غرب به زن، بر ضرورتِ هم‌افزاییِ «قاطعیتِ حاکمیتی» و «غیرتِ همگانی» در پاسداری از حریمِ عفاف تأکید می‌ورزد.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجاب در فرهنگ اسلامی، دژی استوار برای صیانت از کرامت انسان و ضامنِ سلامتِ اخلاقیِ جامعه است؛ سنگری که در برابرِ هجمه‌های فرهنگی برای تقلیلِ جایگاهِ زن به «کالای مصرفی»، ضرورتی تمدنی محسوب می‌شود. در شماره ۱۲۲ نشریه «موکب»، این موضوعِ حیاتی با رویکردی تحلیلی واکاوی شده است که مشروح آن به محضر شما تقدیم می‌گردد.

* سرخط

حجاب؛ بنیان اخلاقی و وظیفه حاکمیتی:

حجاب در فرهنگ اسلامی، حکمتی الهی برای صیانت از حریم خانواده و سلامت روانی جامعه است. نظام اسلامی که بر پایه احکام نورانی قرآن و سیره اهل بیت (ع) بنا شده، نه تنها خود را ملزم به ترویج این فرهنگ می داند، بلکه مأمور به فراهم کردن بسترهای تحقق تکالیف الهی در جامعه است. حیا و عفاف، حصارهای بلند امنیت اخلاقی هستند که بدون آن‌ها، نهاد خانواده و متعاقباً بنیان‌های تمدن اسلامی دچار فروپاشی می‌شود. حاکمیت در این زمینه، خود را مسئول اجرای فرامین الهی می‌داند؛ چرا که برپایی ارزش‌های دینی، یکی از ارکان اصلی مشروعیت و کارآمدی نظام مقدس جمهوری اسلامی است.

تهاجم فرهنگی دشمن در مسأله حجاب:

دشمنان قسم‌خورده انقلاب اسلامی که در تمامی آوردگاه‌های نظامی، امنیتی و تحریم‌های ظالمانه اقتصادی با سد محکم ایستادگی ملت ایران مواجه شده و طعم شکست‌های پی‌درپی را چشیده‌اند، راهبرد خود را تغییر داده‌اند. اکنون تمرکز اصلی آنان بر تهاجم فرهنگی و هدف قرار دادن «حیا و حجاب» زنان ایران است. دشمن دریافته است که برای درهم‌شکستن اراده یک ملت، باید سنگرهای فرهنگی و اخلاقی را هدف قرار دهد. تمرکز بر مسأله عفاف زنان، تلاشی مذبوحانه برای سست کردن پیوندهای خانوادگی و تغییر سبک زندگی اصیل ایرانی_اسلامی است تا بدین طریق، هویت انقلابی جامعه را از درون تهی سازند و با ابزار «ولنگاری»، نیروی پیشران مقاومت را از کار بیندازند.

از «کالای جنسی» در غرب تا «کرامتِ الهی» در اسلام؛ چرا حجاب، ستونِ خیمهٔ امنیتِ اجتماعی است؟

احیای واجب فراموش شده؛ مسئولیت همگانی:

در مواجهه با این تهاجم سازمان‌یافته، تکیه صرف به ابزارهای قانونی کافی نیست. جامعه اسلامی باید با احیای فریضه «امر به معروف و نهی از منکر» به عنوان یک واجب فراموش‌شده، در برابر این هجمه، صف‌آرایی کند. این فریضه، سوپاپ اطمینان جامعه اسلامی است و نباید تنها به عهده دولت یا نهادهای رسمی گذاشته شود؛ بلکه آحاد مردم، نخبگان و هیئات مذهبی وظیفه دارند تا با ادبیات اقناعی، عقلانی و انقلابی، ارزش‌های اخلاقی را در جامعه زنده نگاه دارند. غفلت از این فریضه، به معنای باز گذاشتن میدان برای نقشه‌های دشمن است. جامعه‌ای که در آن ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها جابه‌جا شود، روح مقاومت و استکبارستیزی خود را از دست خواهد داد.

قانون و قاطعیت؛ مسیر صیانت از سلامت جامعه:

در کنار فرهنگ‌سازی، نقش قوای رسمی کشور تعیین‌کننده است. مجلس شورای اسلامی و دولت، موظف به برنامه‌ریزی دقیق برای ابلاغ و اجرای قانون حجاب هستند؛ قانونی که باید بازدارنده، شفاف و مقتدرانه باشد. دستگاه قضایی و نیروی انتظامی نیز باید با قاطعیت تمام با موارد سازمان‌یافته ترویج بی‌حیایی برخورد کنند. برخورد با ناهنجاری‌های اخلاقی و بی‌عفتی در جامعه، مطالبه جدی قاطبه مردم متدین و انقلابی است. هیچ‌گونه اهمال، سستی و انفعال در برابر جریانات سازمان‌یافته‌ای که قصد شکستن حریم‌های الهی را دارند، پذیرفتنی نیست و نظام باید با اقتدار تمام، از سلامت اخلاقی جامعه صیانت نماید.

*روایت الهی

حجاب؛ دژ استوار ارزش های الهی:

حجاب و عفاف در مکتب وحیانی، فریضه ای برای پاسداری از گوهر وجودی انسان و حفظ حریم خانواده است. خداوند متعال برای صیانت از این گوهر گرانبها در جامعه ایمانی، احکامی را مقرر فرموده است تا مؤمنان از گزند نگاه های آلوده و انحرافات اخلاقی در امان بمانند:

«یا اَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّاَزواجِکَ وَبَناتِکَ وَنِساءِ المُؤمِنینَ یُدنینَ عَلَیهِنَّ مِن جَلابیبِهِنَّ» (احزاب، ۵۹).

حاکمیت اسلامی که پرچمدار تحقق فرامین پروردگار بر روی زمین است، وظیفه دارد این حصار نورانی را در جامعه مستحکم نماید.

روی‌آوری دشمن به تهاجم فرهنگی:

استکبار جهانی که در مواجهه با صلابت پولادین انقلاب اسلامی در میدان های جنگ سخت و فشارهای اقتصادی، به استیصال رسیده است، اکنون سلاح خود را به سمت حریم خانواده نشانه رفته است. دشمن با درک این واقعیت که شکست دادن جامعه ای با ایمان راسخ ممکن نیست، درصدد است با ترویج بی بند و باری، نور ایمان را در دل ها خاموش کند؛ و به فرموده امام شهید: «من می خواهم مسئله‌ی حجاب را ذکر کنم و اشاره کنم: پولهای زیادی خرج می کنند، فعّالیّت زیادی می کنند، صدها رسانه را -از انواع و اقسام رسانه‌ها- به کار می گیرند برای اینکه بتوانند روی این نقطه‌ی حسّاس، [یعنی] نقطه‌ی هویّت مستقلّ فرهنگیِ زنِ مسلمان، اثرگذاری کنند.» (1396/12/17، دیدار مداحان) این هجمه فرهنگی، تلاشی مذبوحانه برای سست کردن ستون های مقاومت است؛ چرا که دشمن می داند هرگاه حیا و عفت از جامعه ای رخت بربندد، انگیزه ایستادگی در برابر ظلم نیز فروکش خواهد کرد.

امر به معروف؛ ضامن سلامت امت:

ایستادگی در برابر تهاجم اخلاقی، رسالتی همگانی است. ایمان و مسئولیت پذیری در برابر سرنوشت دیگران، از ویژگی های بارز جامعه ای است که به رستگاری می اندیشد. در منطق قرآن کریم که می فرماید:

«وَالمُؤمِنونَ وَالمُؤمِناتُ بَعضُهُم اَولِیاءُ بَعضٍ یَأمُرونَ بِالمَعروفِ وَیَنهَونَ عَنِ المُنکَرِ» (توبه، ۷۱)

مؤمنان، یاران و پشتیبانان یکدیگرند و با عمل به فریضه امر به معروف و نهی از منکر، سدی نفوذناپذیر در برابر هجوم تباهی ها می سازند. احیای این فریضه، ضامن تداوم روحیه انقلابی است. اگر جامعه در برابر منکرات سازمان یافته سکوت کند، ریشه های درخت انقلاب خشکیده خواهد شد؛ پس هر فرد مؤمن، خود یک پاسدار حریم عفت و اخلاق است.

اقتدار نظام در اقامه حق:

دولت و مجلس و دستگاه قضا به عنوان ارکانِ حافظِ نظامِ الهی، موظف به اجرای قاطعانه حدود و قوانین صیانت از ارزش های اسلامی هستند. به فرموده امام شهید: «آن کاری که در ملأ انجام میگیرد، در خیابان انجام میگیرد، یک کار عمومی است، یک کار اجتماعی است، یک تعلیم عمومی است؛ این [خطای کشف حجاب]، برای حکومتی که به نام اسلام بر سرِ کار آمده است تکلیف ایجاد میکند. حرام، کوچک و بزرگ ندارد؛ آنچه حرام شرعی است نبایستی به‌صورت آشکار در کشور انجام بگیرد.» (17/12/1396، دیدار مداحان)

* روایت زمینی

حجاب؛ حصار امنیت اخلاقی:

حجاب در فرهنگ اسلامی، حکمتی الهی برای صیانت از حریم خانواده و سلامت روانی جامعه است و نظام اسلامی خود را مسئول ترویج و اجرای این فرهنگ می‌داند؛ زیرا حیا و عفاف، حصارهای بلند امنیت اخلاقی هستند که بدون آن‌ها، نهاد خانواده و بنیان‌های تمدن اسلامی فرو می‌ریزد. برای درک بهتر ضرورت این وظیفه حاکمیتی، کافی است نگاهی به وضعیت بانوان در جوامع غربی بیندازیم؛ همان جوامعی که با شعار آزادی و حقوق بشر، در صدد تهاجم فرهنگی به کشورهای اسلامی هستند. آمارها گویای واقعیت‌های تلخی است که در پشت پرده این شعارها پنهان شده است. بر اساس بزرگ‌ترین نظرسنجی اتحادیه اروپا، از هر سه زن در اتحادیه اروپا، یک نفر خشونت را در خانه، محل کار یا در ملاء عام تجربه کرده است. همچنین ۳۱ درصد از زنان شاغل در اروپا، آزار جنسی را در محل کار تجربه کرده‌اند و این رقم در میان زنان جوان ۱۸ تا ۲۹ ساله، به ۴۲ درصد می‌رسد (تسنیم). این آمار، نشان‌دهنده عمق بحران کرامت زن در تمدن غربی است که با وجود شعارهای حقوق بشری، همچنان زن را در معرض خشونت و ابژه‌گی قرار می‌دهد.

زنان، کالای مصرفی در غرب:

برای فهم عمق این بحران، کافی است به ماجرای جزیره منحوس اپستین نگاه کنیم؛ جایی که بدن زن، به ویژه در فرهنگ رسانه‌ای و سرگرمی غرب، هم‌زمان به کالای مصرفی و ابزار تبلیغ تبدیل شده است. صنعت پورنوگرافی، مد، تبلیغات و حتی بخشی از سینما و موسیقی، از این منطق واحد پیروی می‌کنند که «بدن هرچه عریان‌تر، جذاب‌تر، قابل معامله‌تر و سودآورتر است.» در چنین فضایی، مرزهای اخلاقی به تدریج جابه‌جا می‌شود و جامعه‌ای شکل می‌گیرد که در آن، ثروتمندانی مانند اپستین، بدن دیگران را به عنوان «محصول لوکس» می‌شناسند(تسنیم). رهبر شهید انقلاب در این باره چنین فرمودند: «یکی از نشانه‌های مردسالاری غربی‌ها همین است که زن را برای مرد می‌خواهند؛ لذا می‌گویند زن آرایش کند تا مرد التذاذ ببرد. این مردسالاری است، این آزادی زن نیست؛ این در حقیقت آزادی مرد است. می‌خواهند مرد آزاد باشد، حتی برای التذاذ بصری؛ لذا زن را به کشف حجاب، آرایش و تبرّج در مقابل مرد تشویق می‌کنند.» (۳۰/۰۷/۱۳۷۶) در چنین نگاهی، زن به کالایی برای مصرف بصری مردان تبدیل می‌شود.

کرامت زن در مکتب عفاف:

در حالی که تحقیق‌های علمی نشان می‌دهد دختران مسلمان با حجاب، بالاترین میزان رضایت از بدن و کمترین فشار برای دستیابی به استانداردهای زیبایی ایده‌آل غربی را دارند. زنِ باحیا و باتقوا در جامعه اسلامی، برخلاف تصور رایج، از آزادی واقعی‌تری برخوردار است. او می‌تواند هم‌زمان مادر، همسر، دانشمند یا هر نقش دیگری را داشته باشد، بدون آنکه هویت خود را فدای نگاه مردانه کند. حجاب، نماد این انتخاب آگاهانه و مبارزه با نگاهی است که زن را به ابزاری برای التذاذ مردانه تقلیل می‌دهد.

فرجام کلام:

غربی که حتی نمی‌تواند زنان و فرزندان خود را از چنگال فساد اخلاقی و سرمایه‌داری نجات دهد، چگونه جرأت می‌کند خود را ناجی زنان افغان، مادران غزه، دختران یمن و زنان ایران معرفی کند؟ این نه تنها دورویی، که جنایت علیه بشریت است. اسلام، به عنوان تنها نظامی که بر کرامت ذاتی انسان، عزت زن و عدالت تأکید دارد، می‌تواند در این برهه تاریخی، مشعل امید و عدالت را برای جهان روشن کند.

برای مطالعه و دانلود فایل pdf نشریه موکب شماره ۱۲۲ کلیک کنید.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha